Black and white photo of several Armenian needlelace medallions

Sara Sohigian Magarian, needlelace medallions, ca. 1970–1980. Photo credit: © Deborah Valoma 2018.

poems

introduction

Կամաց, կամաց, բամպակը կ՛ըլլայ մանած։
(Slowly, slowly, the cotton becomes the thread.)

Armenian proverb, Musaleri dialect

Like language, thread work is a time-based process—a repetitive, rhythmic combination of discrete units that, in the aggregate, emerge as a composition of meaning. This conceptual connection is evidenced in multiple languages where metaphors abound. For example, in English one might use the phrase “spinning a tale” or a “thread of discourse.” And in Sanskrit sutra (सूत्र) means “thread” or “string” and refers to a religious teaching in the form of an aphorism. It is no wonder then that around the world, textile traditions have captivated the souls of poets for decades, centuries, and perhaps millennia.

From historic to contemporary Armenian literary traditions, poetry continues to be cherished as a means of giving voice to spirit, identity, ancestral lands, and questions of identity and belonging. Below we have curated a selection of poems (with more coming soon) that were inspired—in part or in whole—by Armenian needlework, including needlelace. Shaped by personal and cultural struggles and joys, these works often hold threads of healing, solidarity, and justice.

Part of our mission at the Armenian Needlelace Initiative is to gather poems related to Armenian needlelace. From time to time we will put out a call for poetry submissions. Sign up for our mailing list to be notified when a call goes out.

To scroll left or right through the portfolio swipe on mobile devices and click and hold or use keyboard arrows on on non-mobile devices.

poetry portfolio

  • Black and white photo of Armenian needlelace doily

    diana der hovanessian

    “Armenian Needlework”

    I

    Here is the snowflake that never melts.
    Here is the map of a past, replaced.

    Here, where Arachne’s needle flew
    into Asdghik’s clouds, piercing through

    old patterns, edging the dream
    woven by peasant, princess and queen.

    Here are old fables, elaborate, fine,
    prophecy, fantasy, patience entwined.

    Here is the snowflake that never melts,
    and time itself preserved in Armenian lace.

    II

    We have always miniaturized.
    Look at our paintings, small, precise.

    We have always minimized.
    Look at our story pressed into lies.

    Look at our country, boundary capsized.
    Swords shrunk to needles, daintily sized,

    ready to make lace or put out eyes.

    Diana Der Hovanessian

    Songs of Bread, Songs of Salt, 1990

    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    Armenian needlelace doily from the collection of Elise Youssoufian’s կնքամայր (godmother), Aroussiac Bedrosian (b. 1936, d. 2024). Photo credit: © Elise Youssoufian 2025.

  • Black and white photo of person making Armenian needlelace

    elise youssoufian

    “Let the Candle Keep Burning”

    The moment of making
    Is a taste of freedom
    Like no other, knot by knot
    Something new is born
    Unbound by the weight of the worst of us

    The moment of making
    Tastes of bitter turning sweet
    With ancestral satisfaction
    This needle-spun beauty resists
    Annihilation with every inhalation

    Pull the thread and it will sing
    No shortcuts to the moment of making 
    Let all its light and shadow dance
    Your path lit by a small, solitary candle
    Each step on fertile ground, nothing more or less

    Elise Youssoufian, 2024

    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    Elise Youssoufian making needlelace beside a historic Armenian church in the birthplace of Aroussiac Bedrosian, her կնքամայր (godmother), Kadıköy, Istanbul, Türkiye, 2024. Photo credit: © Deborah Valoma 2024.

  • Black and white photo of several Armenian needlelace medallions

    bishop nerses tanielian

    Լո՛յս տուր մեզ լուսին, լոյս տուէք աստղեր,
    Թող չմթագնին մեր յոգնած բիբեր,
    Արեւ, շո՛ւտ ծագէ, լոյս տուր մեր աչքին,
    Արեւը մարա՜ծ մեր դժբախտ կեանքին։

    Գիղերն անքուն, ցերեկն օրն ի բուն
    Կ՚աշխատինք կարենք չենք գիտեր որո՜ւն,
    Շապիկ, շրջազգեստ ու զարդարանքը,
    Իսկ բաժիննէ տաժանք պատանքը։

    Թել թել դերձանով փողկապ, թաղկինակ
    Կ՚ասեղնագործենք, ա՜խ, միշտ գլխահակ.
    Տեսէք քըռօշէն, տանթելան նրբին,
    Թել թել մեր միսէն հիւսած ենք անքին։

    Թել թել դերձանով պաստառին վրայ՝
    Պէ՜ս պէ՜ս ձեւերով նուրբ ծաղկի նըման
    Բանած ենք, տեսէք, ծաղիկներ նշխուն,
    Մեր կաթիլ կաթիլ արցունքով օծուն։

    Մեր երքն է անէ՛ծք մեր տուն քանդողին՝
    Մնէծք՝ մեր տաքուկ օճախ մարողին,
    Հայ այրիներն ենք, կ՚այրին մեր սրտեր,
    Մեր տունն ու գլուխ սեւ սուգ է պատեր։

    Մեր անհայր որբեր հաց կ՚ուզեն մենէ,
    Սիրուն աչուկներն կարմրած լալէ,
    Մեր վէրքն է խորո՜ւնկ, մեր ցաւերն են ծո՜վ,
    Կ՚անկնին մեր օրեր կոծով կոծանքով։

    Բայց օրհնեա՜լ ըլլայ այս գործ աշխատանք,
    Որ մեզ մոռցնէ կեանքին տառապանք.
    Փոյթ չէ թէ գուլպան ու սա տանթելներ
    Թել թել մեր միսէն լալով ենք հիւսեր։

    Լո՜յս տոնր մեզ լուսին, լոյս տուէք աստղեր,
    Ա՜խ չմթագնին մեր յոգնած բիբեր,
    Արեւ, շո՜ւտ ծագէ յոյսը մեր սրտին,
    Արեւը մարա՜ծ է մեր դժբախտ կեանքին։

    Ներսէս եպիսկոպոս Դանիէլեան
    (Կրական անոնն «Սսական Վարդապետ»)

    Կաթիլ մը Ջուր Այրած Սրտերու
    Կոստանդնուպոլիս, 1912 եւ Հալէպ, 2010

    Bishop Nerses Tanielian
    (a.k.a., “Ssagan Vartabed”)

    A Drop of Water for Burnt Hearts
    Constantinople, 1912 and Aleppo, 2010

    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    Sara Sohigian Magarian, needlelace medallions, ca. 1980–1990. Photo credit: © Deborah Valoma 2018.

  • Black and white photo of woman sitting and holding baby in front of stone structure and amid broken stones

    elise youssoufian

    “Ձեռագործ Օրօր”

    Each time my heart cries out
    To kindness, to hope, to justice
    Is it a prayer? A poem? A song?
    Each night and each new dawn
    Bristle strokes through my stormy hair
    Bring me մեծ մայրիկներս
    My grandmothers
    And their mothers
    And their mothers
    Human, mountain, flower, stone
    Sing me to sleep, lace me home

    Elise Youssoufian, 2024

    HyeBred Magazine, Freedom/Ազատություն Issue 14, 2025

    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    Elise Youssoufian’s grandmother, Elise Matossian (née Dedeian), holding her daughter, Elise Y.’s mother, at two months old, Beirut, Lebanon, 1947. Photo: © Elise Youssoufian.

  • Black and white photograph of Armenian girl making lace

    elise youssoufian

    “Today I…”

    Today I am full of words
    I cannot speak.

    I hear it said you are, we are, 
    Occupiers of the land we come from
    And the biggest threat to peace.

    Today I walk with a candle
    Melting fear and rage.

    I see a strange kind of farm,
    Row after row of seeds planted
    In furrows dug six feet deep.

    Today I pour a cup of tea
    I forget to drink.

    I hold needle and thread
    Making loop after loop after loop,
    If I stop, will madness descend?

    Today I sit in my room
    Awaiting sense.

    I feel the wind of the mountains
    Echoing wounds wild with hope
    Broken hearts can mend.

    Today I am the words, the cup, the thread
    Burning to be a bright, new flower
    Rising from a new grave.

    Elise Youssoufian, 2020

    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    An orphaned Armenian girl making lace in a Near East Relief orphanage, unknown location, ca. 1923. Photo: © Nubar Library, Paris.

• back to the top •